Recensies
Flaming Lips is een circus van liefde
Geen rockgroep maakt van zijn concerten zo'n feestelijke, naïeve oproep om meer kleur en lach aan het leven te geven dan Flaming Lips.
Als de wereld een dorp is, dan is Wayne Coyne de dorpsidioot. Lang voor het concert begint, kuiert hij al rond op het podium. Instrumenten checken, wuiven naar het publiek, zich vervelen eigenlijk, om dan met een reeks sprongetjes aan te geven dat het moment nadert. Lees meer op De Standaard Online
Recensie Digg*
Voor al uw kinderpartijtjes, gevuld met ballonnen, confetti en sfeervolle muziek, nu beschikbaar ‘Flaming Lips'!
Hoewel ze eerder dit jaar nog hun aanwezigheid op dat ene kinderfeestje van formaat Rock Werchter lieten voor wat het was, gaven ze afgelopen maandag in volle glorie present in de AB. Maar eerst mocht het kleine neefje van Wayne Coyne met zijn band Stardeath and White Dwarfs compleet uit hun dak gaan in jaren '70 psychedelica. Lees meer op Digg*
Aankondigingstekst
De uitbundige Wayne Coyne en zijn meesterlijke bandleden treden weer op de voorgrond! De release van het nieuwe dubbelalbum van de Flaming Lips is voorzien voor de herfst. Tot nu toe gaven ze ons enke...
Lees meer
De uitbundige Wayne Coyne en zijn meesterlijke bandleden treden weer op de voorgrond! De release van het nieuwe dubbelalbum van de Flaming Lips is voorzien voor de herfst. Tot nu toe gaven ze ons enkel nog maar de titel van dit album prijs: “Embryonic”.
De Flaming Lips ontsproten in 1983 uit de rijke verbeelding van frontman Wayne Coyne uit Oklahoma. Ze brachten in de jaren tachtig enkele onafhankelijk albums uit, maar tekenden in 1990 bij Warner Music. Wayne vormde de band samen met zijn broer Mark (zang), Steven Drozd (drums), Ron Jones (gitaar) en Jonathan Donahue. Deze laatste verlaat de groep om zich aan zijn eigen band te kunnen wijden, Mercury Rev. Na het vertrek van Mark neemt Wayne zijn rol als leadzanger over en in 1992 komt "Hit to Death In The Future Head” uit. Ook al kende de bezetting van de Flaming Lips al vanaf het begin heel wat wijzigingen, de alternatieve rockband wist steeds haar eigen stijl te bewaren. Psychedelische arrangementen, krankzinnige songteksten, een steeds aanwezig surrealisme en adembenemende live performances. Deze reputatie werd nog verheerlijkt door het Engelse tijdschrift Q Magazine dat hen een plaatsje geeft bij de 50 groepen die je ooit in je leven moet hebben gezien. Hun eerste echte succes hebben ze te danken aan het album “Transmissions From The Satellite Heart” en de single “She Don’t Use Jelly” die een waanzinnig succes kent in de Verenigde Staten. Volgen nog “Clouds Taste Metallic” (1995) en “Zaireeka” (1997), de ommezwaai naar meer experimentele klanken. De groep kent opnieuw succes met de popmelodieën en vreemde klanken van “The Soft Bulletin” (zo werd de opnamestudio gebruikt als volwaardig instrument op zich). Pas in 2002 krijgen de Flaming Lips echt waardering met een Grammy Award voor “Approaching Pavonis Mons by Balloon” van het gouden album “Yoshimi Battles The Pink Robots”. Hun elfde album “At War With The Mystics" komt uit in 2006 en is goed voor een tweede Grammy in de categorie "Beste instrumentale Rock performance". Nu kondigen de Flaming Lips dus hun nieuwe album aan en maken ze een afspraak met het Belgische publiek op 9 november aanstaande in de Ancienne Belgique! Niet te missen!